ناصر خان ابومهیری آل مذکور، دریا سالار نادر به تنظیم و تدوین نقشه شهر بوشهر مأموریت یافت. شیخ ناصر خان آل مذکور سپس به حکومت بوشهر رسید و پس از وی پسرش شیخ نصر خان اول و بالاخره دیگر افراد خاندان آل مذکور به حکومت رسیدند.

بوشهر چهار بار مورد تهاجم بیگانگان قرار گرفته است؛ یک بار توسط اعراب و سه بار توسط دولت انگلیس که در هر چهار نوبت با جانبازی ها و فداکاری های مردم دلیر استان رهایی یافته است.

خاندان شیخ مذکور ابومهیری است که از نواحی نجد و عربستان به بوشهر مهاجرت و در آن جا مسکن گزیده بود. مشایخ آل مذکور به ترتیب حکومت عبارتند از:

برای فهمیدن درد یک ملت و یک جامع باید به تاریخ انها رجوع کرد و دید که چگونه یک نوع تیپ رفتاری در یک ملت باب می شود و چگونست که یک سری عادتها و تفکرات خاص دارند و چرا یی رفتار انها را خواهیم فهیمد.

در اکثر نقات دنیا شخص پرستی از نمونه های بارز ملتها و درد خیلی از جوامع بشری بوده و هست در سوره نوح به یکی از این نمونه و شکل رفتار مردم اشنا می شویم

وَقَالُوا لَا تَذَرُنَّ آَلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرًا (٢٣)

در اینجا اسم پنج بت را ذکر می کند که جالب است بدانیم چرا مردم ان را می پرستیدند ان پنج نفر پنج موهد دوره خود بودند بعد از اینکه مردند مردم تصمیم گرفتند که انها را در قبرستان جداگانه ای خاک کنند . و نسل بعد برای انها بارگاه مجلل درست کرد ونسل بعد از ان دیوارهای زیبایی برای انها درست کرد و نسل بعدش انها را پرستیدند !

در اینجا چند نکته قابل ذکر است چرا انها را الگوی خود قرار ندادند؟و چه چیز باعث شد تا انها را بپرستند ؟

و وقتی که در جامعه خودمان به این نکته نگاهی می اندازیم می فهمیم که چرا .یکی از علت هااینهست که مردم به جای فهمیدن و شناختن این انسانهای خدایی انها را اسطوره می کنند و انها را فرشته و در بعضی جهات انها را فرزند خدا می نامند دیگر چه کسی می تواند انها را الگو قرارا دهد چون انها از جنس ما نیستند برایشان جشن می گیریم و گریه می کنیم شفاعت می طلبیم بدون ان که بفهمیم که اینان کی هستند و چه کردند و چه کار قصد داشتن که انجام دهند میشوند کسانی که مدحشان می کنیم و می پرستیمشان چون که اگاهی نسبت به انها نداریم و را ه انها را دنبال نمی کنیم.به شفاعتی برای ان دنیای خود دل خوش کمی کنیم همین و لا غیر.دیگر انها از جامعه ما و از زندگی ما می روند و جای خودشان را به الگوهایی می دهند که قابل رویت باشند و انسانند نه فرشته هایی که غیر قابل دسترسی اند و از جنس ما نیستند.بعد هم اگر اشتباهی رخ داد بگوییم انسانیم خطا می کنیم انسان جایط الخطاست ...

اینگونست که جامع شخص پرست می شود و این شخص پرستی چه تبعات شومی که بدنبال خود دارد و می بینیم جامعه ای که عیسی بن مریم دارد گمراه  است می بینیم جامعه ای که موسی کلیم الله رو دارد ولی جاهل است می بینیم جامعه ای که محمد بن عبدالله رو دارد ولی بدبخت و فقیر و نادان است میبینیم جامعه ای که علی بن ابیطالب را دارد ولی نمی دانند عدالت چیست می بینیم جامعه ای که حسن بن علی را دارد و هنوز خیانت هست می بینیم جامعه ای که حسین بن علی را دارد ولی زیر بار ظلم کمر خم کرده است و می بینیم جامعه ای که اسیه رو دارد و زنانشان به استثمارو استحمار گرفته می شود می بینیم جامعه ای که مریم مقدس را دارد و زنانشان به فاحشگی گرفتار شده می بینیم جامعه ای که خدیجه را دارد و زنانشان به فقر دچارند می بینیم جامعه ای فاطمه دارد ولی زنانشان به نفهمیدن دچارند می بینیم جامعه ای که زینب دارد باز به درد و غم ظلم دچار است ولی کسی نیست که ان را فریاد کشد... 

در اینجا بحث من سنت پرستی نیست که این خود محکوم به فنا بودن است منظور حفظ اداب رسوم و لباسهای محلی و طرحی جدید به انها دادن است چیزی که اعراب در ان خیلی خوب کار کرده اند و می بینید که حفظ لباسهایشان با طرحی جدید چقدر زیبا و پسندیده شده است و همینطور هندی ها و پاکستانیها و افغانیها که چگونه با حفظ لباسهایشان هماهنگ و رو به جلو با تکنولوزی جلو می روند،

اروپاییها برای غلبه بر جوامع مسلمان و افریقایی دو چیز را مد نظر قرار دادند که یکیش طرز پوشش بود در جوامع مسلمان بزرگان انها را به اروپا دعوت کردند و در امستردام و شهرهای زیبای اروپایی تا یک سالی زندگی می کردند و انها را به کشورهای خودشان باز می گرداندند لباسهای انها دیگر شده بود لباسهای غربیها و به جوامع خود اینگونه القا می کردند که پیشرفت را با همین لباسها ست که میشود به دست اورد اما غافل از این که.... و بعد با این سبک تفکری که در مسامانان ایجاد کردند مسلمانان بازار کار مصرفی خوبی برای مدهای غربی شد. ابن خلدون می گوید که :همیشه فرهنگ مغلوب از غالب پیروی می کند .

پس حفظ پوشش و لباس خیلی چیزها را به دنبال دارد و همانطور که از بین رفتنش، چون که هیچ کس نمی تواند منکر این قضیه باشد   که لباس با خودش فرهنگ و فکر و حتی ایدولوزی به ارمغانمی اورد و مسله بزرگیست.

برای همین سیری داشتم در لباسهای قدیم شهرمان ابوشهر که چه شد که الان به اینجا رسیدیم که لباسهای غربی باعث فخرمان است لباسهای خودمان بی ارزش و حتی مورد تمسخر قرار می گیرد توسط خود همشهریانی که از پیشینه و تاریخ خود بی خبرند.به خاطر همین نگاهی داشتم به لباسهایی که در مراسمات نی انبان زنی و دمام زنی توسط استادانی چون گروه شنبه زاده و لیمر انجام می گرفتند.

اقای شنبه زاده با نی انبانی در دست این نوع طرز پوشش که در میان اعراب و جنوب ایران و هندی ها مشترک است تقریبا همه این مردمان وقتی که می خواستند با لنج مسافرت کنند از این نوع پوشش استفاده می کردند که هنوز این نوع پوشش بین اعراب و هندی ها مرسوم است ولی در استان بوشهر دیگر کمتر می بینیم.

این هم از گروه معروف لیمر هست لباس عربی یا دشداشه که از لباسهای قدیمی استان بوشهر بوده و هست خوشبختانه هنوز کسانی هستند در استان بوشهر که از این پوشش استفاده کنند ولی هرچند که این هم رو به فراموشیست ...

و اما عبای بوشهر که یکی از بهترین عباهای منطقه است در کردوان دشتی قیمتهای این عبا های ناب بسیار گران است و به کشورهای حاشیه خلیج فارس هم فرستاده می شود و بسیاری از شیوخ عرب خاستار این عباهای ناب بوشهری و بالخص  دشتی هستند عبا قدمت زیادی در دشتی و استان بوشهر دارد و نشان دهنده بزرگی و عالم بودن شخص را داشته است به نمونه هایی از انها نگاهی می اندازیم.

و

 اما بوشهریها دارای یک نوع لباس خاص دیگری هم بوده اند که در زمان رضا خان در بوشهر باب شد و جلوه رسمی پیدا کرد بسیار زیبا بوده است و تقریبا در تمام جاهای ایران استفاده می شده است این نوع لباس از لباسهایمرسوم ایران قدیم بوده است.

عکسی از رییس علی دلواری

عکسهایی قدیمی از طرز پوشش مردان و زنان بوشهری :

 قادتا نتیجه ای جز این جوامع را نمی بینیم

ولی ما چرا !

با تمدن ۲۵۰۰ ساله و ۱۴۰۰ ساله متعالی و زیبایی که پایه اش اخلاق بود به کجا می رویم:

دوستان یادمان هست کورش کبیر چه کرد بدون حتی یک خون ریزی کشور گشود و همه را محترم شمرد از هر قوم نژادی که بودند هر دینی که داشتند چرا فراموش کردیم؟

دوستان یادمان هست داریوش بزرگ چه دعایی کرد ما را از سه چیز دور بگردان دروغ ، خشک سالی و وام چطور شد که ما...؟

دوستان یادمان هست محمد رسول خدا چه فرمود من امده ام که اخلاق را در شما رواج دهم چرا اخلاق در میان ما جایگاهی ندارد؟

دوستان یادمان هست پیغمبر چه فرمود سیاه ، عرب ، عجم ، هندی و ... همه یکسانند و تنها چیزی که به انها بزرگی می بخشد اخلاقشان(تقوا) چرا ما نژاد پرستیم؟

دوستان یادمان هست علی که بود ؟بین عرب عجم ایرانی هندی برده فرقی نمی گذاشت؟یادمان هست؟؟؟؟؟؟؟

یادمان هست فاطمه حسن و حسین... که بودند؟

در قران چه فرمود سوره ماعون چه کسانی به خدا دروغ می بیندند انان که اخلاق ندارند و... ایا قران می خوانیم عمل می کنیم یا می خوانیم ثواب می خواهیم؟؟؟؟

دوستان یادمان هست ما که بودیم هر وقت حرف از ایرانی یا مسلمان  به میان می امد اخلاقشان زبان زد خاص عام    بود؟ چه بر سر ما امده دوستان

چرا از خود بیگانه شدیم چرا به فرهنگ و اخلاق سکس و خشونت و فاشیسم و پول پرستی  ... روی اوردیم

نشنیدی ان مادری که فرزندش را رها کرد

نشنیدی فرزندی که مادری را می زند

نشنیدی زنی که به شوهری خیانت کرد

نشنیدی مردی به رنی تجاوز کرد

نشنیدی تیغی که بر گردن برادر افغانم نشست تا پولش را به تاراج برند

نشنیدی شیخ بزرگ  فقط به خاطر پول به شهرمان نیامد

نشنیدی دروغ زینت شهرمان شده

نشنیدی پول جای خدایمان را گرفته

نشنیدی راستی و زیبایی صداقت از خانه ما رخت بسته

نشنیدی....

به جانها شعله بر پا كرده امشب

شراب شروه با شيريني ني

عجب مجلس محيا كرده امشب

اين است شروه نشات گرفته از روحي كه خدا در جسم انسان دميده تا از ان نطفه گنديده جدا گردد.به راستي چه چيز در شروه نهان است كه شنونده را به فضايي فراي اين دنياي مادي مي برد .شايد بعضي فقط ان را نواي غم بدانند و شايد فقط نواي عاشق معشوقي و شايد بوي مرگ را مي بينند...

شما چه مي بينيد؟

ايا مي توان ان را حركتي قيامي دانست بر عليه ظلم ان دوران؟

يا صرفا رابطه زميني؟

يا اين كه  صرفا اسماني؟

شما چه فكر مي كنيد؟

اين هم چند شروه براي دانلود:

دانلود شروه

دانلود شروه

سلام بر دوستان عزیز امروز مطلبی جالب نظر من رو بخودش جلب کرد که چگونه است که ریا و دو رویی در جامعه ای به اوج خود می رسد و چگونه است که حتی اگر دین خدا با اکراه و زور اجبار ترویج شود نتیجه جز دو رویی و ریا در جامعه ندارد.

به کتابی برخوردم از یک خانوم مسلمان اهل ترکیه که نوشته بود فرشته های تهران (( در ایران خبری از اسلام نیست)) نظر من را بسیار جلب کرد چون در توضیح این کتاب نوشته بود:

ربيعه‌ اوزدن از زنان اسلامگرای ترکيه‌، پس از سفر به‌ ايران مشاهدات خود را در چارچوب کتابی به‌ رشته‌ تحرير در آورده‌ است. او در کتاب خود نوشته است که در ايران از اسلام خبری نيست، بلکه‌ اصول و قواعدی حکومتی در جريان است که‌ به نام اسلام اعمال می شود.

این گزیده ای از این کتاب بود هر چند می دانیم که دور از واقعیت نیست چگونه است که یک جامعه به اینجا کشیده می شود دانشمندان و  جامعه شناسان عربستانی نیز می گویند در عربستان خبری از اسلام نیست و بیشتر ظاهریست و با اکراه و زور است و در اصل جامعه ای است که فقط یک سری احکام را از روی عادت انجام میدهند. این به ما چه درسی می دهد و چه چیز را در ما تداعی می کند ایا تمام اینها به خاطر فرهنگ غربیست ولی همانطور که می دانید حاکمان ما نه تنها غربی نیستند بلکه اکثر انها خود را مجتهد و عالم دینی می دانند و انان که این کشور را اداره می کنند.

 پس نسبت دادن این قضیه به غرب کاری اشتباه و این را به انها نسبت دادن فرار از مسولیت است چون قران این موضوع را به راحتی حل می کند شما در فرانسه می بینید که یک دختر مسلمان از اینده و تحصیل خود می گذرد ولی حجاب و مسلمانیتش را حفظ می کند ولی در ایران به زور باید حجاب سر دختران ایرانی بکنند و به قول معروف نهی از منکر کنند. ایا انسان ازاد است ؟ اگر نه پس چگونه است که خداوند برتری انسان بر دیگر حیوانات را بر دو چیز اختیار و ازادی بنا کرده است ر در قران بارها نگفته اگر ما می خواستیم همه را مومن می افریدیم.این چه چیز را به ما نشان می دهد غیر از ازادی شخص و اختیار انها در انتخاب به این ایه که خداوند به حضرت محمد گفته توجه کنید:

در این سوره اشاره به حضرت محمد است که بسیار ناراحت بوده از عده ای که به اسلام نمی گرویره اند و خداوند می فرماید که این قانون ماست و همه ازاده اند و اگر ما می خواستیم همه را به راه راست هدایت می کردیم سوره انعام ایه ۳۵ ذکر می کند که : وَلَوْ شَاءَ اللهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدَى فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْجَاهِلِينَ

چقدر این ایه زیبا و کاربردیست و یا این ایه از قران که می فرماید:

لا اکراه فی الدین قد تبین الرشد من الغی  

کمی فکر تامل لازم است.

عائلة دشتي من الاسر كبيرة العدد في الكويت ، سكنت غالبيتها منطقة شرق ، وهم لا يرتبطون بصلة قرابة بينهم (غالبا) ، بل هم عبارة عن مجموعة من العوائل المختلفة ،وانما سموا بذلك الاسم نسبة الى منطقة دشتي في محافظة بوشهر في ايران على الساحل الشرقي للخليج العربي قبالة دولة الامارات العربية المتحدة.

اشتهرت الكثير من الشخصيات الكويتية من ابناء عائلة دشتي ، منهم عضو مجلس الامة لسنة 1967 عبدالله علي حاجية دشتي والد النائب رولا دشتي ، ورجل الاعمال عبدالحميد عباس دشتي و عضو مجلس الامة لسنة 1975 اسماعيل علي دشتي

وديوانهم موجود في منطقة الرميثية

وممن سكن منطقة شرق المرحوم جدي غلوم علي غلوم محمد دشتي (اشتهر باسم مشكو الدهله) (سكن النقرة ثم الدسمة بعد التثمين ولا يزال منزله في الدسمة)

ويقع مكان منزله خلف محلات الهواتف في شرق حاليا(لا تزال بعض الاثار من المنزل موجودة)

و كذلك اخوه الاكبر نوخذة الغوص المرحوم عباس علي غلوم محمد دشتي (سكن الشامية ثم بيان بعد التثمين)

اما والدهم المرحوم علي دشتي فقد سكن بفريج الدهله بشرق (مقابل وزارة النفط القديمة و بجانب مقبرة سيد ياسين الرفاعي المعروفة حاليا بحديقة البلدية) وكان ذلك قبل سنة 1900م ، وكان يعرف (علي دشتي) باسم علي جاز حيث كان تاجر جاز .

وللاسف لا اعرف مكان منزل جد جدي غلوم محمد دشتي ، ولكن ما اعرف انه مدفون في مقبرة الصوابر الموجودة الى اليوم و قبره موجود فيها.

و من الاسر الدشتية

عائلة جمال (اسرة النائب السابق عبدالمحسن جمال والتي منها جدة والدي )

كنكوني 

بوشهري(بعضهم)

(اغلبية العوائل النازحة من بوشهر تعتبر عوائل دشتية حيث ان منطقة دشتي و دشتستان تعد من اكبر مناطق هذه المحافظة)

هذه اول مشاركة لي في المنتدى 

ارجو ان تحوز على رضاكم

ترجمه به فارسی:

                                                   دشتی

اقوام دشتی که تعداد زیادی از مردم کویت را تشکیل می دهند ، که اکثر انها در شرق ساکن هستند و اکثر دشتی های موجود در کویت با هم نصب خانوادگی ندارند بلکه تشکیل شده از اقوام مختلفی هستند و نسب و یا فامیلی انها به این خاطر دشتی هست که از منطقه دشتی استان بوشهر به کویت امده اند. بوشهر در ایران واقع هست و در شرق خلیج فارس و نزدیک امارات المتحده عربیست.

بسیاری از انسانهای بزرگ کویت متعلق به اقوام دشتی هستند.به طور مثال عبدالله علی حاجیه  دشتی در سال ۱۹۷۶ عضو مجلس کویت بودند که ایشان  پدر دکتر رولا دشتی عضو هم اکنون مجلس کویت هستند و عبدالحمید عباس دشتی که تاجر بودند ایشان نیز در سال ۱۹۷۵ و همینطور اسماعیل دشتی جز مجلس کویت بوده اند و مجلس انها نیز در منطقه رمیثیه کویت  واقع بوده است مرحوم غلوم علی غلوم محمد دشتی جدشان بوده که مشهور به مشکو دهله بوده است ایشان که اول ساکن نقره و بعد به دسمه می روند و بعد از ان به تثمین کوچ می کنند. ولی از خانه ایشان در دسمه اثاری باقی نمانده است.و الان خانه ایشان در پشت محله مخابرات در شرق است که متاسفانه بعضی از اثار خانه ایشان از بین رفته است.

و اما برادر بزرگ ایشان مرحوم عباس علی غلوم محمد دشتی ساکن منطقه شامیه بوده است که الان اسم ان به تثمین تغییر نام یافته است. و اما پدرشان  علی دشتی که ساکن دهله شرق بوده(مقابل وزارت نفت قدیم و و نزدیک مقبره سید یاسین الرفاعی که الان معروف است به پارک شهرداری یا بلدیه) که در سال ۱۹۹۰ ایشان در کویت بودند و ایشان به خاطر تجارت جاز به علی جاز معروف شده بودند.

متا سفانه در مورد جد جد غلوم محمد دشتی اطلاعاتی در دست نیست ولی می دانم که ایشان در  قبرستان الصوابر خاک هستند.

و از دیگر اسرار دشتیها:

و از خاندان جمال می توان معاون سابق عبدالمحسن جمال را نام برده که اکنون به کنکونی و بوشهری معروف هستند در کویت.

اکثر اقوام نازحه از بوشهر و اقوام دشتی هستند که بزرگان اینان از شهرهای دشتی و دشتستان به کویت مهاجرت کرده اند.

مطلبی بود در مورد مهاجرت دشتی ها در کویت که امیدوارم استفاده کرده باشید و ببینید که ما همه برادر و نزدیک و اقوام یکدیگریم اگر هم نباشیم در افرینش یکسانیم و نه عرب به عجم و نه عجم به عرب برتری داشته و نه دارد.

منبع مطلب:

http://www.kuwait-history.net/vb/showthread.php?t=5323

منبع عکس:

http://www.badooleh.blogfa.com

معنی صلاه یعنی رو به خدا اوردن و تسلیم خدا شدند است.در قران همیشه اقیموا صلاه ذکر می شود و نه خواندن نماز؟

حتما می گویید فرق این دو کجاست؟

در زبان عربی صلاه به معنی رو اوردن است اقیموا هم یعنی بر پا دارید ولی فارسی زبانان ان را به اشتباه خواندن می گویند.بر پا داشتن تا خواندن هم از لحاظ معنی کلمه هم عمل به ان متفاوت است شما در هیچ جای قران کریم کلمه اقرا را برای صلاه نمی بینید که این خود حرفهای زیادی برای گفتن دارد. و در قران وقتی حرف از صلاه می زند همراه با یک سری کارهاست که نماز خواندن هم جزی از ان می شور به طور مثال در سوره الماعون :

اریت الذی یکذب بالدین❊فذالک الذی یدع الیتیم❊ولا یحض علی طعام المسکین❊فویل للمصلین❊الذین هم صلاتهم ساهون❊الذین هم یراون❊و یمنعون الماعون

می بینید کسانی که به دین خدا دروغ می بندند به یتیم کمک نمی کنند و مساکین را طعام نمی دهند وای بر این نماز گزاران و ....

می بینید که صلاه همراه با اخلاق است که معنی می پذیرد و بدون اخلاقیات یک عادت و اصلا در جامعه و روی خود شخص تاثیری ندارد.

ولی سوالی دیگر ایا ما می دانیم در نماز خود چه می خوانیم؟

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَقْرَبُوا الصَّلاَةَ وَأَنْتُمْ سُكَارَى‏ حَتَّى‏ تَعْلَمُوا مَا تَقُولُونَ ......(43/الِنساء)

اي افراد باايمان، وقتي مست هستيد نماز نخوانيد تا وقتي كه بفهميد چه ميگوئي

حال باید پرسید چند درصد ما می دانیم در نمازمان این فریضه مهم الهی چه می خوانیم چه می خواهیم و چه کار باید بکنیم ایا به راستی ما مثل همین ایه بالا نیستیم چه فرقست بین کسی که مستت است و نمی داند چه می خواند و کسی که نفهمد در نماز چه می گوید.

پس کمی حمت کرده و بفهمیم چه می خوانیم برای چه می خوانیم و به چه دردمان می خورد؟

چرا برای کسی که الان شصت یا پنجاه سال است که می خواند و نمی داند که چه می خواند و از نماز فقط حرکاتش و جملاتی از حفظ و از روی عادت مهم نیست که ...

چون مسلما تا فهمیدنی نباشد عملی در پی نخواهد داشت مصداق همان مست قران است.

کمی تامل و فکر

استاد سید علینقی دشتی میانخره ای در شعر و ادبیات و آثار او:

.استاد شرح جامعی بر کتاب سیوطی از عبدالرحمن جلا الدین سیوطی مورخ مصری نوشته

2.علم صرف و نحو آن را در هزار بیت تحریر نموده که به الفیه سید علینقی مشهور است که چاپ نشده و به قضاوت صاحبان فن از الفیه ابن مالک قوی تر است.

3.دیوان اشعار ایشان شامل اشعار عربی و فارسی است که بطور مستقل چاپ نشده است اما در کتاب ((شروه سرایی در جنوب))چاپ و تالیف علی بابا چاهی و((هزار و دو بیت ترانه استان بوشهر))تالیف و گردآوری عبدالمجید زنگویی و در کتاب((فاضل تا وامق))دفتر پنجم شعر دشتی و دشتستان نوشته زنگویی دو بیتی متعدد محلی و غیر محلی از ایشان به چاپ رسیده است.

می شود گفت استاد-هم به عربی اشعار برجسته ای دارد-هم غزلسرایی کرده-هم زیبا ترین دو بیتی های محلی دارد هم دوبیتی های غیر محلی-اما اشعار عربی و دوبیتی های او نسبت به مثنویات و غزلیات از ارزش و اعتبار بیشتری برخوردار است ما به عنوان مثال اشعاری از ایشان ذکر میکنیم.

چند بیت از یک غزل او:

این جهان وین زندگانی ناگوار               دان که بر یکسان نماند بر قرار

عاقبت   دین   مبین   احمدی                 می بماند  تا   قیامت پایدار

زود باش د بر دمد  صبح  امید               دولت حق زود گردد آشکار

زین خزان و فصل دی انده مخور           که همی نزدیک باشد نو بهار

روز ما گر گشته از ظلمت چو شب         بلکه باشد تیره  تر از شام تار

صبر کن حالی که گردد حال ها             زین روش هم خود بگردد روزگار

خود درخت صبر ما دارد به بر            میوه هایی بس لذیذ و خوشگوار

                          *********************

                                   دو بیتی ها

دو بیتی های غیر محلی:

بدون شک می توان توانایی های شاعر را را در شعر بیشتر در دو بیتی دید.دو بیتی های او سوزناک-روان-ونو است.وبه صراحت می توان گفت دو بیتی های او زیباترین دو بیتی های شعر دشتی است.

چند نمونه دو بیتی های غیر محلی:

نخواهم   سایه   همپای   تو  باشم               نه یک همسایه همتای تو باشم

جهانی مختصر خواهم که در وی              همی جای من و جای تو باشد

                       *********************

ز هجرانت مرا داغی است بر دل           که تا حشرم به جان بگرفته منزل

پس از صد قرن اگر خاکم ببویند            کنند   اشمام   بوی  سوزم  از گِل

            *************************************

به حسرت زیر خاک تیره خفتم               رموز سوز دل با کس نگفتم

هر آن لاله که  از خاکم  بروید               نشان زان داغ دارد کس نهفتم

دو بیتی های محلی:

شاید در اشعار شعرای دیگر دشتی شعر یا اشعار محلی ببینیم،اما بدون شک دو بیتی های محلی سید علینقی منحصر به فرد است و ویژگی های خاصی دارد.که دوبیتی های او را ممتاز کرده است.

مو اُمیت تو دِلُم عِشکِت پِنه بیت                 چِشام  نا  مهلتم  یهو  اُوِش  میت

تِشِ عشکت  دل  مش  واتُوُندِن                 نه او چش او دِلِن ری گُپ شی ام بیت

من می خواهم عشق تو را در دل خودم پنهان کنم***چشمم نمی گذارد ناگهان اشکش جاری می شود

آتش عشقت دل مرا گداخته است***نه اشک چشم این خون دل است که از گونه ام می ریزد

                    ***************************

مو  سی  تو اندسم تو  کت  نمم  نی            خم تُش کشتسم تو کت خمم نی

اگه چش غرنکیت سی رنجش مون            مو شی تو بی دماغی هرگسم نی

من برای تو آمده ام تو که مرا نمی خواهی***غم تو مرا کشته اما تو غم من نداری

اگر ناراحتی و خشمناک شدن تو برای آزار من است***اما من با تو هرگز دلخور نمی شوم

((حاج سید محمد رضا هاشمی زاده/ویژه نامه دومین همایش دشتی در آیینه تاریخ صفحه33و34/میانخره1381))

آثار مکتوب آیت الله حاج سید علینقی دشتی میانخره ای:

مطلب مسلم  و غیر قابل انکار کسرت آثار قلمی آیت الله حاج سید علینقی دشتی میانخره ای است.این سید بزرگوار،عالم ربانی عمر و وقت خود را بعد از دوران تحصیل در طاعت و عبادت خدا و خدمت به خلق خدا مصروف داشته.تدریس،یکی از کار های مستمر او در طول زندگی،تالیف و نگارش،مطالعه و پژوهش،بخش اهم تلاش پربار وی را در گذرگاه حیات نمایان بوده است.ورود و بسط و تحلیل و تفصیل در هر یک از این موارد اقتضای مجالی و وسیعتر و آمادگی بیشتری می کند.معرفی آثار مکتوبش مقدمتاً احتیاج به تقسیم بندی دارد:

زبان خامه آقا عربی و فارسی است آثارش در هر دو زبان به لباس نثر و نظم متجلی گشته.موضوع اثرها،مطلب علمی و قواعد ادبی یا مضامین ذوقی و هنری است.مکاتبات دوستانه و اسناد متنوع قسمتی دیگر از آثار بجا مانده را تشکیل می دهند اشعار عربی بیشتر به قواعد ادبی نحوی اختصاص یافته.نظم فارسی به صورت غزل و دوبیتی ظهور و بروز دارد چند دوبیتی را با لهجه دشتی سروده که بس شیرین و دلنشین است این حلاوت و زیبایی در دیگر دوبیتی هایش در خور توجه و تحسن می باشد چند اثر مدون آیت الله حاج سید علینقی دشتی میانخره ای را نام ببریم و تا آنجا که پیش می آید در حد شناساندن پیش می رویم:

1.ارجوزه عربی در فن نحو(منظومه در قواعد علم نحو)

2.رساله((قواعد ذوات فوائد))

3.سفرنامه خوزستان

4.شجره نامه سادات میانخره،چارک،درازی و چاوشی

5.سفرنامه دشتی

6.شجره نامه سادات بردخون

7.اشعار فارسی و عربی(نظم پارسی و تازی)

منبع:هکال